Το ΠΑΣΟΚ εμφανίστηκε για ακόμη μία φορά στον ρόλο του αυστηρού θεσμικού παρατηρητή που καταγράφει με ακρίβεια τα προβλήματα, αλλά σταματά επιδεικτικά ένα βήμα πριν από την πολιτική σύγκρουση. Η ανακοίνωση για τη συνέντευξη Μητσοτάκη στον ΣΚΑΪ είναι απολύτως προβλέψιμη: διαφθορά, πελατειασμός, απαξίωση θεσμών, ΟΠΕΚΕΠΕ, άρθρο 86. Όλα γνωστά, όλα ειπωμένα ξανά και ξανά.
Το ΠΑΣΟΚ καταγγέλλει την «ήρεμη αυτοπεποίθηση» του Πρωθυπουργού, αλλά παραμένει το ίδιο εγκλωβισμένο σε έναν λόγο χαμηλής έντασης, που περισσότερο θυμίζει υπόμνημα παρά πολιτική πρόταση εξουσίας. Μιλά για σκάνδαλα και ανισότητες, χωρίς να εξηγεί γιατί μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να μετατρέψει αυτή τη φθορά της κυβέρνησης σε δική του δυναμική. Η φράση «ο ελληνικός λαός αξίζει καλύτερα» επαναλαμβάνεται μηχανικά, χωρίς να συνοδεύεται από σαφή περιγραφή του «καλύτερα» και –κυρίως– του «πώς».
Η κριτική στο άρθρο 86 και στους χειρισμούς της Βουλής είναι αιχμηρή, αλλά έρχεται από ένα κόμμα που εξακολουθεί να ισορροπεί αμήχανα ανάμεσα στον ρόλο της υπεύθυνης αντιπολίτευσης και στην ανάγκη να πείσει ότι μπορεί να κυβερνήσει. Το αποτέλεσμα είναι μια αντιπολίτευση χωρίς ρίσκο, χωρίς αιχμές που να καίνε και χωρίς αφήγημα που να σπάει το ταβάνι της στασιμότητας.
Στο τέλος, το ΠΑΣΟΚ προαναγγέλλει «πολιτική αλλαγή» χωρίς να δείχνει τη διαδρομή. Και κάπως έτσι, η ανακοίνωση καταλήγει να μοιάζει λιγότερο με πρόταση εξουσίας και περισσότερο με ακόμη μία άσκηση θεσμικής αγανάκτησης: σωστή στη διάγνωση, φτωχή στην πολιτική τόλμη.
