Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική όπου τα συνθήματα σωπαίνουν και μιλούν μόνο οι αριθμοί. Η εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού για το 2025 είναι μία από αυτές. Με πρωτογενές πλεόνασμα 8,089 δισ. ευρώ –υπερβαίνοντας τον στόχο κατά περίπου 52%– και με το ταμειακό έλλειμμα να μετατρέπεται σε τελικό πλεόνασμα, η δημοσιονομική εικόνα της χώρας στέλνει ένα καθαρό μήνυμα: η περίοδος των «εύκολων αφηγημάτων» τελείωσε.
Σε ένα διεθνές περιβάλλον αστάθειας, γεωπολιτικών εντάσεων και πιέσεων στις ευρωπαϊκές οικονομίες, η Ελλάδα καταφέρνει όχι μόνο να κρατήσει τη δημοσιονομική της ισορροπία, αλλά και να υπεραποδώσει. Όχι μέσω «δημιουργικής λογιστικής», αλλά μέσω ενός συνδυασμού αυξημένων φορολογικών εσόδων, συγκράτησης δαπανών και καλύτερης διαχείρισης του κράτους. Οι φόροι υπεραπέδωσαν, ο ΦΠΑ και ο φόρος εισοδήματος κατέγραψαν υψηλές εισπράξεις, ενώ οι δαπάνες έκλεισαν αισθητά χαμηλότερα από τον στόχο. Αυτή είναι η ουσία των αριθμών.
Δεν είναι τυχαίο ότι το αποτέλεσμα αυτό προκύπτει σε μια περίοδο όπου η κυβέρνηση επιμένει στη λογική της δημοσιονομικής σοβαρότητας, απέναντι σε μια αντιπολίτευση που συχνά επενδύει στη ρητορική της παροχολογίας χωρίς κοστολόγηση. Το πλεόνασμα δεν είναι αυτοσκοπός· είναι το εργαλείο που επιτρέπει στο κράτος να στηρίζει την κοινωνία χωρίς να υπονομεύει το αύριο.
Δημοσιονομική πειθαρχία χωρίς επιστροφή στο παρελθόν
Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι το αποτέλεσμα αυτό δεν προκύπτει από περικοπές κρίσιμων κοινωνικών δαπανών. Αντιθέτως, οι μεταβιβάσεις προς την Υγεία, τα νοσοκομεία, τα ΑΕΙ, τις μεταφορές και τις επενδύσεις μέσω του ΠΔΕ συνεχίστηκαν, ενώ ενισχύθηκαν και τομείς όπως η ενέργεια και η κοινωνική προστασία. Η συγκράτηση δαπανών αφορά κυρίως καλύτερο προγραμματισμό, ετεροχρονισμό πληρωμών και έλεγχο σπατάλης – όχι επιστροφή στις λογικές λιτότητας του παρελθόντος.
Το πρωτογενές πλεόνασμα των 8 δισ. ευρώ λειτουργεί έτσι και ως πολιτικό επιχείρημα. Αποδεικνύει ότι μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη με τάξη, κοινωνική στήριξη με μέτρο και κράτος με έλεγχο. Όσοι επένδυσαν στην καταστροφολογία ή υποσχέθηκαν «λεφτά που υπάρχουν» χωρίς σχέδιο, βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με τη σκληρή πραγματικότητα των στοιχείων.
Στο τέλος της ημέρας, οι αριθμοί δεν είναι ιδεολογικοί. Δεν είναι ούτε δεξιοί ούτε αριστεροί. Είναι αμείλικτοι. Και το 2025 καταγράφεται ως ένα έτος όπου η οικονομία δεν άφησε περιθώριο για λαϊκισμό. Μόνο για σοβαρότητα, συνέχεια και πολιτική ευθύνη.
