Η αιολική ενέργεια δεν είναι πια ένα «πράσινο αφήγημα» για πάνελ συνεδρίων και ευχολόγια. Είναι μετρήσιμη ισχύς, επενδυτικό κεφάλαιο και –κυρίως– ενεργειακή ασφάλεια. Τα στοιχεία της ΕΛΕΤΑΕΝ για το τέλος του 2025 δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας: σχεδόν 5,7 GW εγκατεστημένης αιολικής ισχύος σήμερα, με ορίζοντα τα 6,5 GW μέσα στους επόμενους 18 μήνες. Σε μια χώρα που πριν από λίγα χρόνια πάλευε να πείσει ότι μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστο επενδυτικό προορισμό, οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους.
Οι 76 νέες ανεμογεννήτριες και τα 340 MW που συνδέθηκαν στο δίκτυο μέσα στο 2025 δεν είναι απλώς στατιστική. Αντιστοιχούν σε επενδύσεις άνω των 420 εκατ. ευρώ, σε κεφάλαια που μπήκαν σε ελληνικό έδαφος, σε θέσεις εργασίας και σε τεχνογνωσία που δεν φεύγει. Μετά την κάμψη του 2024, ο κλάδος επέστρεψε στον μέσο ρυθμό της δεκαετίας, επιβεβαιώνοντας ότι η ενεργειακή μετάβαση δεν είναι πυροτέχνημα, αλλά μαραθώνιος αντοχής.
Και αυτή η αντοχή δεν είναι αυτονόητη. Όπως επισημαίνει η ίδια η ΕΛΕΤΑΕΝ, τα έργα υλοποιούνται σε περιβάλλον γεμάτο διοικητικά εμπόδια και γραφειοκρατία. Κι όμως, πάνω από 1,1 GW βρίσκονται ήδη υπό κατασκευή ή έχουν συμβολαιοποιηθεί, με επιπλέον 200 MW «κλειδωμένα» μέσω διαγωνισμών. Πρόκειται για ψήφο εμπιστοσύνης των επενδυτών σε ένα πλαίσιο που, παρά τις αδυναμίες του, θεωρείται πλέον σταθερό.
Όταν οι αριθμοί χαλάνε το αφήγημα της μιζέριας
Το πιο ενοχλητικό στοιχείο για όσους επενδύουν πολιτικά στην καταστροφολογία δεν είναι μόνο τα μεγέθη ισχύος. Είναι η πραγματική διείσδυση των ΑΠΕ στο σύστημα. Το 2025 υπήρξαν 616 ώρες όπου τα αιολικά κάλυψαν πάνω από το 50% της ζήτησης και 212 ώρες όπου αιολικά και φωτοβολταϊκά έφτασαν ή ξεπέρασαν το 100%. Αυτά δεν είναι σενάρια μέλλοντος, είναι καταγεγραμμένη πραγματικότητα.
Σε αυτό το πλαίσιο, η συζήτηση περί «αδιεξόδου» της πράσινης μετάβασης μοιάζει όλο και περισσότερο με πολιτικό άλλοθι. Ναι, υπάρχουν ζητήματα χωροθέτησης, κοινωνικές αντιδράσεις και ανάγκη για ενίσχυση δικτύων και αποθήκευσης. Αλλά η μεγάλη εικόνα είναι σαφής: η Ελλάδα χτίζει ενεργειακή αυτάρκεια με επενδύσεις και όχι με συνθήματα.
Η αιολική ενέργεια, μαζί με τα φωτοβολταϊκά, δεν μειώνει απλώς το αποτύπωμα άνθρακα. Μειώνει την εξάρτηση, θωρακίζει το σύστημα απέναντι σε διεθνείς κρίσεις και προσφέρει προβλεψιμότητα στην οικονομία. Και αυτό, σε μια εποχή γεωπολιτικών κραδασμών, είναι ίσως το πιο υποτιμημένο πολιτικό κεφάλαιο.
Όσοι επιμένουν να βλέπουν μόνο ανεμογεννήτριες στον ορίζοντα, χάνουν το βασικό: πίσω τους βρίσκονται αριθμοί, επενδύσεις και μια χώρα που –αθόρυβα αλλά σταθερά– αλλάζει ενεργειακή σελίδα.
