Σε μια περίοδο όπου η Ευρωπαϊκή Ένωση αναζητά σταθερά σημεία αναφοράς μέσα σε ένα ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον, η παρέμβαση της Ελίζας Βόζεμπεργκ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μόνο απαρατήρητη δεν πέρασε. Αντιθέτως, ανέδειξε με καθαρό τρόπο τη διαφορά ανάμεσα στη θεσμική σοβαρότητα και στον εύκολο λαϊκισμό που συχνά κυριαρχεί στον δημόσιο λόγο.
Η επικεφαλής της ευρωομάδας της Νέας Δημοκρατίας δεν περιορίστηκε σε τυπικές φιλοφρονήσεις για την Κυπριακή Προεδρία. Ανέδειξε την ουσία: τη σημασία της Κύπρου ως κράτους-μέλους που εδώ και δεκαετίες σηκώνει το βάρος της παράνομης εισβολής και κατοχής, αλλά ταυτόχρονα καλείται να διαχειριστεί κρίσιμους ευρωπαϊκούς φακέλους σε μια εποχή πολλαπλών κρίσεων. Πρόκειται για μια προσέγγιση που ευθυγραμμίζεται πλήρως με τη στρατηγική της κυβέρνησης Μητσοτάκη: εθνική ευθύνη, ευρωπαϊκός ρεαλισμός και σαφή μηνύματα προς κάθε αναθεωρητική δύναμη.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Βόζεμπεργκ έδωσε έμφαση στην ευρωπαϊκή άμυνα και στη στρατιωτική κινητικότητα. Εκεί ακριβώς αποτυπώνεται η ουσιαστική δουλειά που γίνεται, μακριά από συνθήματα. Η Ελλάδα και η Κύπρος δεν ζητούν ειδική μεταχείριση· ζητούν μια Ευρώπη που να μπορεί να προστατεύει τα σύνορά της και τους πολίτες της. Και αυτή η φωνή ακούγεται πλέον δυνατά στις Βρυξέλλες.
Την ώρα που άλλοι επενδύουν στην εσωστρέφεια ή στη μόνιμη καταγγελία, η Νέα Δημοκρατία –και οι εκπρόσωποί της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο– επιλέγουν τον δύσκολο δρόμο της ευθύνης. Με παρεμβάσεις σαν κι αυτή, η Ελίζα Βόζεμπεργκ υπενθυμίζει ότι η εξωτερική πολιτική και η ευρωπαϊκή παρουσία της χώρας δεν είναι πεδίο εντυπώσεων, αλλά σοβαρής και μεθοδικής δουλειάς.
