Το γεγονός ότι για πρώτη φορά στην ιστορία της ευρωζώνης η προεδρία του Eurogroup αναλαμβάνεται από Έλληνα υπουργό Οικονομικών δεν είναι απλώς ένα διπλωματικό επίτευγμα. Είναι μια ισχυρή συμβολική απάντηση σε όλους εκείνους που επί χρόνια θεωρούσαν ότι η Ελλάδα «δεν μπορεί», «δεν αντέχει» ή «παραμένει περιφερειακός παίκτης». Και ο Κυριάκος Πιερρακάκης, με την ατζέντα που ανοίγει τη Δευτέρα 19 Ιανουαρίου, στέλνει μήνυμα: η χώρα έχει επιστρέψει στο επίκεντρο των ευρωπαϊκών αποφάσεων, με στρατηγική και αυτοπεποίθηση.
Η διπλή σημασία της στιγμής δεν μπορεί να παραβλεφθεί. Το Eurogroup υποδέχεται επίσημα τη Βουλγαρία ως 21ο μέλος της ευρωζώνης, φέρνοντας πάνω από 357 εκατομμύρια πολίτες στο κοινό νόμισμα. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα, η οποία παρ’ ολίγον να εγκατέλειπε την ένωση το 2015, ηγείται πλέον μιας επέκτασης που υπογραμμίζει τη δυναμική και την ανθεκτικότητα της ευρωζώνης. Κάποιοι μπορεί να επικεντρωθούν στις τεχνικές λεπτομέρειες ή στις τυπικές διαδικασίες, αλλά η ουσία είναι πολιτική: η Ελλάδα επιστρέφει ως παράγοντας που μετράει, αποφασιστικός και όχι θεατής.
Ατζέντα με βάθος και αποφασιστικότητα
Ο Πιερρακάκης φέρνει στο Eurogroup μια ατζέντα που δεν περιορίζεται στη φιλοφρόνηση και τη διαδικαστική τυπικότητα. Από τις Συστάσεις Ευρωζώνης 2026 και τη διασφάλιση δημοσιονομικής βιωσιμότητας, έως τη δημιουργία χώρου για επενδύσεις σε άμυνα και ανταγωνιστικότητα, η ελληνική προεδρία δείχνει ότι η χώρα συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση της στρατηγικής της Ένωσης. Δεν είναι μόνο τεχνικό έργο, αλλά πολιτική δήλωση: η Ελλάδα καθορίζει τους όρους του παιχνιδιού.
Επιπλέον, η παρουσία των αποφάσεων του G7 και η επικείμενη επιλογή του νέου Αντιπροέδρου της ΕΚΤ προσθέτουν βάρος και κύρος στην ελληνική προεδρία. Το μήνυμα είναι διττό: η χώρα μας μιλά όχι μόνο για το δικό της μέλλον, αλλά για την κατεύθυνση της ευρωζώνης συνολικά. Η Ελλάδα δεν είναι πλέον «χώρα προβληματική» ή «περιφερειακός παίκτης», αλλά σημείο αναφοράς για τη σταθερότητα και τη στρατηγική της Ευρώπης.
Η προεδρία Πιερρακάκη δείχνει ότι οι μεγάλες αποφάσεις δεν παίρνονται μόνο από τις παραδοσιακές πρωτεύουσες της ΕΕ. Και ότι η Ελλάδα, ακόμα και μετά από κρίσεις που δοκίμασαν τη χώρα, μπορεί να ηγηθεί, να ανοίγει δρόμους, να υποδέχεται νέα μέλη και να επηρεάζει καίριες επιλογές για την ανάπτυξη, την ασφάλεια και την οικονομική ισχύ της ευρωζώνης.
Στο τέλος, δεν πρόκειται απλώς για «έναν Έλληνα στο τιμόνι». Πρόκειται για την Ελλάδα που ξαναγράφει τους κανόνες, που βάζει το αποτύπωμα της σε κάθε σημαντική απόφαση και που δείχνει ότι, παρά τα λάθη και τις αμφιβολίες του παρελθόντος, η χώρα μπορεί να ηγηθεί και να υπερβεί τα στερεότυπα. Και αυτό, σε κάθε παρατηρητή, αφήνει μια αίσθηση ότι η Ελλάδα δεν είναι πια μόνο θεατής των ευρωπαϊκών εξελίξεων: είναι καθοριστικός παίκτης.
