Η εν πλω υποδοχή της φρεγάτας FDI HN «Κίμων» δεν ήταν απλώς ένα εντυπωσιακό ναυτικό γεγονός. Ήταν μια καλοσκηνοθετημένη –και ουσιαστική– πολιτική δήλωση. Μια εικόνα ισχύος, συνέχειας και σοβαρότητας, με σαφές μήνυμα εντός και εκτός συνόρων: η Ελλάδα αλλάζει επίπεδο στην άμυνα και το κάνει με σχέδιο.
Ο Νίκος Δένδιας, από το κατάστρωμα του «Κίμωνα», μίλησε τη γλώσσα της νέας εποχής. Όχι με συνθήματα, αλλά με έννοιες που δείχνουν βάθος στρατηγικής: δεδομένα, γνώση, ολιστική αντιμετώπιση κινδύνων, ψηφιακή ισχύς. Η «Ατζέντα 2030» δεν παρουσιάζεται ως ένα ακόμη εξοπλιστικό πρόγραμμα, αλλά ως μετασχηματισμός νοοτροπίας. Από τις πλατφόρμες όπλων, στις πλατφόρμες πληροφορίας.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία του παραπολιτικού μηνύματος: η κυβέρνηση Μητσοτάκη επενδύει στην άμυνα όχι για επικοινωνιακή κατανάλωση, αλλά ως πυλώνα εθνικής στρατηγικής. Ο «Κίμων» δεν είναι απλώς η «πιο ισχυρή φρεγάτα στον πλανήτη», όπως ειπώθηκε. Είναι σύμβολο αποτροπής, σταθερότητας και αυτοπεποίθησης σε μια περιοχή που δοκιμάζεται διαρκώς.
Δεν πέρασε απαρατήρητη ούτε η σύνθεση των παρόντων. Πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, νυν και πρώην, ενωμένες σε μια εικόνα θεσμικής συνέχειας. Σε μια εποχή πόλωσης, το μήνυμα ήταν καθαρό: στα εθνικά, δεν υπάρχουν μικροκομματικά περιθώρια.
Παράλληλα, η γαλλική παρουσία υπενθύμισε ότι οι συμμαχίες της Ελλάδας έχουν πλέον στρατηγικό βάθος και απτό αποτέλεσμα. Η χώρα δεν αγοράζει απλώς εξοπλισμούς· χτίζει ρόλο.
Τελικά, ο «Κίμων» δεν πλέει μόνο στο Αιγαίο. Πλέει σε μια νέα πολιτική πραγματικότητα, όπου η άμυνα γίνεται αφήγημα αξιοπιστίας. Και αυτό, για μια κυβέρνηση που επενδύει στη σοβαρότητα, είναι ίσως το πιο ισχυρό όπλο της.
