OFF THE RECORD: Μη μου λες να ζω με αναμνήσεις…
Ευαγγελία Σταύρου: Η δύναμη του ρυθμού και η ελευθερία της τζαζ σκηνής

Σε έναν μουσικό χώρο όπου τα κρουστά εξακολουθούν συχνά να περιβάλλονται από αναχρονιστικά στερεότυπα περί «ανδρικού οργάνου», η Ευαγγελία Σταύρου αποδεικνύει στην πράξη ότι ο ρυθμός δεν έχει φύλο, αλλά ψυχή, τεχνική και βαθιά καλλιτεχνική ενσυναίσθηση. Αποτελώντας τη ρυθμική καρδιά των Alone Together Trio, αλλά και βασικό στέλεχος των Kukuruznik Quartet, η Ελληνίδα ντράμερ ξεχωρίζει στην εγχώρια τζαζ σκηνή για τον δυναμισμό, την εκφραστική ευελιξία και την ικανότητά της να καθοδηγεί τη ροή της μουσικής ενέργειας επί σκηνής.
Η πολυδιάστατη φύση των τυμπάνων και η κατάρριψη των προκαταλήψεων
Για την Ευαγγελία Σταύρου, το σετ των ντραμς αποτελεί ένα πεδίο διαρκούς εξερεύνησης και εσωτερικής ενδοσκόπησης. Από την πρώτη επαφή με το ταμπούρο, τα πετάλια, τα τομ και τα πιατίνια, έγινε σαφές πως τα κρουστά δεν προσφέρουν μόνο εκτόνωση, αλλά και απεριόριστες συνθετικές δυνατότητες. Στα ντραμς ο μουσικός κρατά τα ηνία της ενορχήστρωσης, αντιδρά σε όσα ακούει από τους συμπαίκτες του και λειτουργεί ως ο αφανής συντονιστής της συνολικής έντασης, μετατρέποντας το ρυθμικό υπόβαθρο σε ζωντανό διάλογο.
Παράλληλα, η ενεργή και σταθερή της παρουσία πίσω από τα τύμπανα καταρρίπτει στην πράξη τις προκαταλήψεις που θέλουν το συγκεκριμένο όργανο να αποτελεί αποκλειστικά ανδρική υπόθεση. Η παρουσία της εμπνέει μια νέα γενιά μουσικών, αποδεικνύοντας ότι η μουσική αρτιότητα και η συναισθηματική έκφραση υπερβαίνουν κάθε κοινωνική σύμβαση.

Η διαδρομή προς την τζαζ και η αναζήτηση της ελευθερίας
Η σχέση της με τη μουσική δεν υπήρξε μονοδιάστατη. Μεγαλώνοντας σε ένα περιβάλλον με ποικίλα ερεθίσματα —καθώς η αδελφή της είναι τραγουδίστρια της όπερας—, πέρασε στην εφηβεία της από διαφορετικά ακούσματα, όπως το χιπ χοπ, το low bap, το κλασικό ροκ και το μέταλ. Η ουσιαστική στροφή στην τζαζ συνέβη μετά τα 21 της χρόνια, όταν αναζήτησε έναν χώρο έκφρασης χωρίς αυστηρές ταμπέλες ή την απόλυτη ανάγκη για στίχο.
Όπως επισημαίνει η ίδια, η τζαζ λειτουργεί σαν το διάβασμα ενός καλού βιβλίου: όσες φορές κι αν επιστρέψεις σε αυτό, πάντα ανακαλύπτεις νέες πτυχές και προοπτικές. Πρόκειται για ένα ασφαλές αλλά και διεγερτικό μουσικό περιβάλλον, το οποίο προάγει τη συνεχή επικοινωνία, την προσωπική εξέλιξη και την αβίαστη εσωτερική ολοκλήρωση μέσα από τον αυτοσχεδιασμό.
Από τα τζαζ στέκια στο θεατρικό σανίδι
Η καλλιτεχνική της πορεία αποτυπώνεται έντονα μέσα από συλλογικά σχήματα. Μαζί με τον κιθαρίστα Πέτρο Ζορμπά και τον κοντραμπασίστα Θοδωρή Μαραϊδώνη συγκροτούν εδώ και μία δεκαετία τους Alone Together Trio, έχοντας κυκλοφορήσει το 2022 το άλμπουμ «Cycle of Life» και διαγράφοντας μια πορεία γεμάτη δημιουργικές εναλλαγές. Για τη μουσικό, η πολύωρη μοναχική μελέτη αποκτά πραγματικό νόημα μόνο όταν συναντά την ανταπόκριση των συναδέλφων της και, τελικά, του κοινού.
Αυτή την περίοδο, η Ευαγγελία Σταύρου συνδέει τη μουσική με το θέατρο. Συμμετέχει με τους Kukuruznik Quartet —πλάι στους Ορέστη Ζυρίνη, Νίκο Κορδέλη και Κωνσταντίνο Μεντζελόπουλο— στη μουσικοθεατρική παράσταση «As If – Αφιέρωμα στον Τενεσί Ουίλιαμς», σε σκηνοθεσία Λάμπρου Γιώτη στο Studio Μαυρομιχάλη. Εκεί, η ζωντανή τζαζ μουσική συνομιλεί με τα μονόπρακτα του κορυφαίου Αμερικανού δραματουργού, αποδεικνύοντας έμπρακτα την αφηγηματική δύναμη του ρυθμού.
























