Υπόθεση «Το Χωριάτικο»: Το πολυδαίδαλο δίκτυο με τους «αχυρανθρώπους» και οι οφειλές εκατομμυρίων σε Αττική, Ρόδο και Μύκονο

Ένα πρωτοφανές κουβάρι εκτεταμένης φοροδιαφυγής, εικονικών εκπροσωπήσεων και συστηματικής εξαπάτησης του Δημοσίου φέρνουν στο φως οι αποκαλύψεις γύρω από το επιχειρηματικό οικοσύστημα της αλυσίδας «Το Χωριάτικο». Η υπόθεση, η οποία εκτείνεται σε βάθος μιας ολόκληρης δεκαετίας, αποκαλύπτει έναν καλοκουρδισμένο μηχανισμό που δραστηριοποιούνταν σε Αττική, Ρόδο και Μύκονο, αφήνοντας πίσω του ανείσπρακτες οφειλές δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ προς την ΑΑΔΕ και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Το modus operandi: Εταιρείες-σφραγίδες και «διαχειριστές» από τον άλλο κόσμο

Σύμφωνα με τα στοιχεία των ερευνών, ο πυρήνας της στρατηγικής βασιζόταν στη διαδοχική ίδρυση και πτώχευση εταιρικών σχημάτων. Ως νόμιμοι εκπρόσωποι και διαχειριστές τοποθετούνταν πρόσωπα χωρίς πραγματική οικονομική επιφάνεια, αλλοδαποί που είχαν εγκαταλείψει οριστικά τη χώρα, άποροι, ακόμη και… αποβιώσαντες πολίτες, των οποίων τα φορολογικά στοιχεία συνέχιζαν να χρησιμοποιούνται εν αγνοία των συγγενών τους.

Αυτοί οι «αχυράνθρωποι» επωμίζονταν τυπικά τα υπέρογκα χρέη που συσσωρεύονταν από τη μη απόδοση ΦΠΑ, φόρων εισοδήματος και εργοδοτικών εισφορών. Μόλις μία εταιρεία έφτανε σε σημείο κορεσμού από τις οφειλές και καθίστατο επισφαλής, εγκαταλειπόταν στην τύχη της. Αμέσως μετά, η δραστηριότητα και τα περιουσιακά στοιχεία μεταφέρονταν εν μία νυκτί σε νέο νομικό πρόσωπο, με διαφορετικό ΑΦΜ αλλά τους ίδιους αφανείς διαχειριστές. Έτσι, τα καταστήματα συνέχιζαν να λειτουργούν κανονικά, παράγοντας τεράστια ρευστότητα, ενώ το κράτος αδυνατούσε να εισπράξει έστω και ένα ευρώ.

Η εξάπλωση στον τουρισμό: Το «χρυσό» κόλπο με τις παραλίες

Ενώ η αρχική δραστηριότητα επικεντρώθηκε στον κλάδο της αρτοποιίας και των αρτοσκευασμάτων στην Αττική, το μοντέλο σύντομα μεταλαμπαδεύτηκε σε περιοχές με εξαιρετικά υψηλή τουριστική κίνηση, με αιχμή του δόρατος τη Ρόδο και τη Μύκονο. Εκεί, σύμφωνα με τα πορίσματα, το δίκτυο επιχείρησε να εκμεταλλευτεί παραλιακές ζώνες και τουριστικές εγκαταστάσεις υψηλής απόδοσης.

Μέσω εικονικών εταιρικών δομών, εξασφαλίζονταν συμβάσεις μίσθωσης αιγιαλών και προνομιούχων ακινήτων. Οι πραγματικές εισπράξεις κατά τους καλοκαιρινούς μήνες άγγιζαν δυσθεώρητα επίπεδα, ωστόσο τα δηλωθέντα εισοδήματα παρέμεναν σχεδόν μηδενικά. Το αποκαλούμενο «κόλπο με τις παραλίες» στη Ρόδο αποτυπώνει με σαφήνεια πώς το δίκτυο κεφαλαιοποιούσε τη δημόσια περιουσία, παρακάμπτοντας τους φορολογικούς ελέγχους και προκαλώντας ασφυκτικό αθέμιτο ανταγωνισμό στις υγιείς τοπικές επιχειρήσεις.

Στο στόχαστρο των Αρχών οι πραγματικοί δικαιούχοι

Οι ελεγκτικές υπηρεσίες της ΑΑΔΕ, σε στενή συνεργασία με τις οικονομικές εισαγγελικές αρχές, έχουν καταφέρει να αποδομήσουν τον δαιδαλώδη εταιρικό ιστό. Η έρευνα έχει εστιάσει στη χαρτογράφηση της πραγματικής ροής του χρήματος και την ταυτοποίηση των υποκρυπτόμενων προσώπων που κινούσαν τα νήματα πίσω από τις «βιτρίνες».

Η χρήση νεκρών ή ανύπαρκτων εκπροσώπων αναβαθμίζει τις κατηγορίες σε κακουργηματικό επίπεδο, επισύροντας διώξεις για συγκρότηση εγκληματικής οργάνωσης, απάτη κατ’ επάγγελμα και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες (ξέπλυμα μαύρου χρήματος). Οι εξελίξεις στην υπόθεση αναμένονται καταιγιστικές, καθώς οι αρχές προχωρούν σε δεσμεύσεις τραπεζικών λογαριασμών και περιουσιακών στοιχείων των πραγματικών ιδιοκτητών.