OFF THE RECORD: Μη μου λες να ζω με αναμνήσεις…
Τζο Μπάιντεν: Οι αποκαλύψεις για τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι – «Πεισματάρης και όχι τόσο ευγνώμων»

Σε αποκαλύψεις για το παρασκήνιο των σχέσεών του με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι προχωρά ο Τζο Μπάιντεν μέσα από τα νέα του απομνημονεύματα. Στο βιβλίο του με τίτλο «Promise Me, America», ο πρώην πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών ρίχνει φως στις έντονες στιγμές και τις παρασκηνιακές τριβές που σημάδεψαν την αμερικανοουκρανική συνεργασία κατά τη διάρκεια του πολέμου, σκιαγραφώντας μια εικόνα σαφώς πιο σύνθετη από τη δημόσια διπλωματική σύμπλευση.
Οι δύσκολες συνομιλίες και τα παράπονα για τη στρατιωτική βοήθεια
Ο Τζο Μπάιντεν περιγράφει τον Ουκρανό ομόλογό του ως έναν ιδιαίτερα απαιτητικό συνομιλητή, ο οποίος πίεζε συνεχώς για μεγαλύτερη στρατιωτική και οικονομική στήριξη. Όπως επισημαίνει στο βιβλίο του, η στάση του Κιέβου συχνά προκαλούσε εκνευρισμό στον Λευκό Οίκο, καθώς η Ουάσιγκτον θεωρούσε ότι η πρωτοφανής βοήθεια που παρείχε δεν τύγχανε της αναμενόμενης αναγνώρισης.
«Ο Ζελένσκι μπορούσε να είναι κυκλοθυμικός και πεισματάρης στις ιδιωτικές μας συνομιλίες, και όχι τόσο ευγνώμων όσο θα περίμενα», αναφέρει χαρακτηριστικά ο πρώην ένοικος του Λευκού Οίκου. Ο ίδιος παραδέχεται ότι είχε φροντίσει να καταστήσει σαφή τη δυσαρέσκειά του στον Ουκρανό πρόεδρο, υπενθυμίζοντας παράλληλα ότι, παρά την ισχύ των ΗΠΑ, οι διαθέσιμοι πόροι δεν ήταν απεριόριστοι.
Η αμυντική βιομηχανία των ΗΠΑ και η σταθερή στήριξη στο Κίεβο
Παρά τις προσωπικές εντάσεις πίσω από τις κλειστές πόρτες, ο Τζο Μπάιντεν υπερασπίζεται σθεναρά την επιλογή του να ενισχύσει την άμυνα της Ουκρανίας. Στο κείμενό του απορρίπτει τις επικρίσεις για το ύψος των κονδυλίων, εξηγώντας ότι σημαντικό μέρος των πόρων κατευθύνθηκε στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία των ΗΠΑ, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας.
«Αρνήθηκα να γυρίσω την πλάτη στους Ουκρανούς», σημειώνει, τονίζοντας πως η απόφαση αυτή εξυπηρετούσε ταυτόχρονα την ανάσχεση της ρωσικής επιθετικότητας και τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Από την αρχική αμφιβολία στην αναγνώριση του θάρρους
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η παραδοχή του πρώην Αμερικανού προέδρου ότι αρχικά είχε υποτιμήσει τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Το παρελθόν του Ουκρανού ηγέτη στον χώρο της υποκριτικής και της τηλεοπτικής κωμωδίας είχε γεννήσει αμφιβολίες στην Ουάσιγκτον για το κατά πόσο διέθετε τις ικανότητες να ηγηθεί μιας χώρας σε συνθήκες γενικευμένης σύρραξης.
«Ανησυχούσα ότι ο πρόεδρος Ζελένσκι, που προερχόταν από ένα τόσο απίθανο υπόβαθρο, ως κωμικός και ηθοποιός, ίσως να μην είχε τα κατάλληλα χαρακτηριστικά για μια κρίση σαν κι αυτή. Αυτό δεν ήταν τηλεοπτική κωμωδία», υπογραμμίζει. Ωστόσο, αναγνωρίζει ότι η στάση του Ζελένσκι μετά την εισβολή, το θάρρος του να παραμείνει στο Κίεβο και οι ισχυρές επικοινωνιακές του δεξιότητες διέψευσαν τους αρχικούς φόβους, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διεθνή συσπείρωση υπέρ της Ουκρανίας.
























