Σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση για τα funds και τα κόκκινα δάνεια: Η κριτική στον Κυριάκο Πιερρακάκη

Στο επίκεντρο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης επανέρχεται το φλέγον ζήτημα της διαχείρισης του ιδιωτικού χρέους και των μη εξυπηρετούμενων δανείων στη χώρα μας. Αφορμή στάθηκαν οι ευθείες βολές που εξαπέλυσε η εκπρόσωπος Τύπου, κυρία Κουφονικολάκου, με στόχο τον υπουργό Παιδείας και κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος, Κυριάκο Πιερρακάκη, καταλογίζοντάς του κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση του πλαισίου για τη δραστηριοποίηση των funds στην ελληνική αγορά.

Με τη φράση «όλες και όλοι ξέρουμε ότι είστε ο Mr. Funds» και την επισήμανση πως «η μισή αλήθεια είναι ολόκληρο ψέμα», διατυπώθηκε μια σκληρή κριτική γύρω από τους κυβερνητικούς χειρισμούς, τη νομική θωράκιση των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων και τις συνέπειες για τους δανειολήπτες.

Οι αιτιάσεις για τα funds και το καθεστώς των εγγυήσεων

Βασικός άξονας της κριτικής υπήρξε ο ισχυρισμός ότι η κυβερνητική πολιτική κατέστησε την πώληση των μη εξυπηρετούμενων δανείων ιδιαίτερα κερδοφόρα και ελκυστική για τα επενδυτικά κεφάλαια, με καθοριστική παράμετρο την παροχή εγγυήσεων από το ελληνικό Δημόσιο. Σύμφωνα με την κ. Κουφονικολάκου, το υφιστάμενο μοντέλο μεταβίβασης των χαρτοφυλακίων δημιούργησε ένα προνομιακό πεδίο δράσης για τους servicers, χωρίς να παρέχει αντίστοιχη προστασία ή ισότιμες δυνατότητες διαπραγμάτευσης στους οφειλέτες.

Η αντιπαράθεση εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο εκκαθαρίστηκαν οι τραπεζικοί ισολογισμοί από τα «κόκκινα» ανοίγματα, μεταφέροντας ουσιαστικά το βάρος της είσπραξης στη δευτερογενή αγορά. Οι επικρίσεις επικεντρώνονται στο ότι η διαδικασία αυτή επιδοτήθηκε εμμέσως από τους φορολογούμενους, ενώ ταυτόχρονα περιόρισε τις επιλογές ουσιαστικής ρύθμισης για χιλιάδες νοικοκυριά και μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Το ζήτημα των πλειστηριασμών και το άρθρο 23

Επιπρόσθετα, ζητήθηκαν συγκεκριμένες εξηγήσεις αναφορικά με το καθεστώς των πλειστηριασμών και τις επιπτώσεις του επίμαχου άρθρου 23 του σχετικού νομοθετικού πλαισίου. Το εν λόγω άρθρο έχει βρεθεί κατ’ επανάληψη στο στόχαστρο κομμάτων της αντιπολίτευσης και νομικών φορέων, καθώς συνδέεται με τη διευκόλυνση των διαδικασιών αναγκαστικής εκτέλεσης και τη δυνατότητα των funds να κινούν νομικές ενέργειες χωρίς πρόσθετα γραφειοκρατικά κωλύματα.

Η δημόσια συζήτηση γύρω από το άρθρο 23 εγείρει ερωτήματα για τη διαφάνεια των συναλλαγών, την κοστολόγηση των απαιτήσεων, αλλά και το ποσοστό των ακινήτων πρώτης κατοικίας που οδηγούνται σε ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Η πλευρά της αντιπολίτευσης υπογραμμίζει πως η έλλειψη δεσμευτικών κανόνων για ρεαλιστικές ρυθμίσεις οδηγεί σε κοινωνικό αδιέξοδο, ζητώντας την άμεση αναθεώρηση των διατάξεων που ενισχύουν υπέρμετρα τη θέση των πιστωτών.

Πολιτικές προεκτάσεις στη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους

Η υπόθεση αυτή αναδεικνύει για ακόμη μία φορά το βαθύ χάσμα ανάμεσα στην κυβερνητική ρητορική —η οποία προτάσσει την εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος, τη μείωση του συστημικού κινδύνου και τη λειτουργία του εξωδικαστικού μηχανισμού— και την κριτική που επισημαίνει την ανεξέλεγκτη δράση των funds. Καθώς η πίεση προς τους δανειολήπτες εντείνεται εν μέσω αυξημένου κόστους διαβίωσης, το ζήτημα της προστασίας της στέγης και της διαφάνειας στις ανακτήσεις οφειλών παραμένει ψηλά στην πολιτική ατζέντα.