Μέση Ανατολή: Γιατί οι Χούθι στοχεύουν τα αεροδρόμια της Σαουδικής Αραβίας – Τα κενά στην αεράμυνα του Ριάντ

Μια νέα, επικίνδυνη φάση κλιμάκωσης καταγράφεται στη Μέση Ανατολή, με τις δυνάμεις των Χούθι να εντείνουν τα πυραυλικά τους πλήγματα εναντίον στρατηγικών υποδομών της Σαουδικής Αραβίας. Στο επίκεντρο των επιθέσεων βρίσκονται πλέον πολιτικά και εμπορικά αεροδρόμια, καθώς και εγκαταστάσεις πετρελαίου, μετατρέποντας το σαουδαραβικό έδαφος σε άμεσο πεδίο σύγκρουσης. Μόνο την τελευταία εβδομάδα, οι αλλεπάλληλες επιδρομές στο διεθνές αεροδρόμιο του Ριάντ άφησαν πίσω τους τουλάχιστον 18 νεκρούς και περισσότερους από 300 τραυματίες, υπογραμμίζοντας τις νέες επιχειρησιακές δυνατότητες της οργάνωσης.

Η στρατηγική πίσω από τα πλήγματα σε αεροδρόμια και υποδομές

Η επιλογή των συγκεκριμένων στόχων δεν είναι τυχαία. Τα αεροδρόμια και οι ενεργειακές υποδομές αποτελούν τα βασικά σύμβολα του εκσυγχρονισμού, της διεθνούς οικονομικής διασύνδεσης και του μέλλοντος της Σαουδικής Αραβίας. Χτυπώντας την καρδιά της πρωτεύουσας, οι Χούθι επιχειρούν να καταστήσουν σαφές στο Ριάντ το υψηλό οικονομικό και πολιτικό κόστος της στρατιωτικής του εμπλοκής στην Υεμένη και της στήριξης προς την κυβέρνηση που αναγνωρίζει ο ΟΗΕ.

Παράλληλα, οι εξελίξεις συνδέονται άμεσα με τον έλεγχο κρίσιμων θαλάσσιων περασμάτων. Η πρόσφατη επέκταση των Χούθι στο στρατηγικό Στενό Μπαμπ αλ-Μαντάμπ, στην Ερυθρά Θάλασσα, εντάσσεται στην ευρύτερη περιφερειακή σύγκρουση. Η Τεχεράνη, στηρίζοντας ενεργά τους Χούθι στο πλαίσιο του λεγόμενου «άξονα της αντίστασης», αξιοποιεί την απειλή κατά της ναυσιπλοΐας και των ενεργειακών διαδρομών ως μοχλό πίεσης απέναντι στις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, αντισταθμίζοντας τις διεθνείς πιέσεις.

Τα όρια της σαουδαραβικής αεράμυνας απέναντι στον ασύμμετρο πόλεμο

Το παράδοξο της παρούσας κρίσης έγκειται στο γεγονός ότι η Σαουδική Αραβία κατατάσσεται στην όγδοη θέση παγκοσμίως σε στρατιωτικές δαπάνες, έχοντας επενδύσει τεράστια ποσά σε υπερσύγχρονα συστήματα αναχαίτισης. Παρ’ όλα αυτά, η πλήρης θωράκιση της επικράτειάς της αποδεικνύεται εξαιρετικά δύσκολη. Αναλυτές επισημαίνουν ότι το τεράστιο γεωγραφικό μέγεθος της χώρας καθιστά σχεδόν αδύνατη τη συνεχή και αδιάλειπτη κάλυψη κάθε πιθανού στόχου απέναντι σε ταυτόχρονες επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones).

Οι τακτικές κορεσμού της αεράμυνας και οι συνεχείς τεχνολογικές αναβαθμίσεις στο οπλοστάσιο των Χούθι —αποτέλεσμα και της ιρανικής τεχνογνωσίας— δυσχεραίνουν τον εντοπισμό και την έγκαιρη κατάρριψη των απειλών. Το φαινόμενο αυτό δεν αφορά αποκλειστικά το Ριάντ, καθώς ανάλογες δυσκολίες έχουν καταγραφεί ακόμη και σε προηγμένα συστήματα άλλων χωρών της περιοχής, αποδεικνύοντας τις προκλήσεις που θέτει η σύγχρονη ασύμμετρη απειλή.

Το αδιέξοδο της αποκλιμάκωσης

Από την πλευρά τους, οι Χούθι δηλώνουν ότι κινούνται με βάση την «αρχή της αμοιβαιότητας», απαντώντας στις αντεπιθέσεις που δέχονται στην Υεμένη. Καθώς το Ριάντ επιχειρεί να αναβαθμίσει τα δίκτυα συλλογής πληροφοριών και έγκαιρης προειδοποίησης για την προστασία κρίσιμων εγκαταστάσεων, η απουσία ουσιαστικού διαλόγου μεταξύ των βασικών γεωπολιτικών δρώντων αφήνει ελάχιστα περιθώρια για άμεση εκτόνωση της έντασης στην ευρύτερη περιοχή του Κόλπου.