Ληξιπρόθεσμα χρέη: Τι αλλάζει με τις 120 δόσεις – Ποιοι ωφελούνται και η «παγίδα» των τόκων

Σημαντική ανάσα ρευστότητας αλλά και αυξημένες υποχρεώσεις σε βάθος χρόνου φέρνει η διεύρυνση του πλαισίου αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο. Η μετάβαση από το σχήμα των 72 δόσεων στη διευρυμένη κλίμακα των 120 δόσεων αναδιαμορφώνει το τοπίο για χιλιάδες οφειλέτες, προσφέροντας άμεση μείωση της μηνιαίας επιβάρυνσης, αλλά κρύβοντας παράλληλα ένα σημαντικό κόστος σε τόκους.

Ποιοι εντάσσονται και πώς μειώνεται η μηνιαία δόση

Το νέο πλαίσιο απευθύνεται σε φυσικά και νομικά πρόσωπα με συσσωρευμένες οφειλές προς τη Φορολογική Διοίκηση και τα ασφαλιστικά ταμεία. Βασικός στόχος του μέτρου είναι η επανένταξη των φορολογουμένων σε ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα εξόφλησης, αποτρέποντας τη λήψη αναγκαστικών μέτρων είσπραξης, όπως είναι οι κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών.

Το κύριο πλεονέκτημα της επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής είναι η κατακόρυφη πτώση της μηνιαίας καταβολής. Για παράδειγμα, μία οφειλή που επιμεριζόταν σε 72 μήνες απαιτούσε σημαντικά υψηλότερο ποσό ανά μήνα, γεγονός που συχνά οδηγούσε σε αδυναμία εξυπηρέτησης και τελικά σε απώλεια της ρύθμισης. Με τη μετάβαση στις 120 δόσεις, το μηνιαίο κονδύλι συμπιέζεται αισθητά, επιτρέποντας στα νοικοκυριά και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να διαχειριστούν καλύτερα τις τρέχουσες ταμειακές τους ροές.

Το «αγκάθι» των τόκων και η τελική επιβάρυνση

Παρά την άμεση ανακούφιση στον μηνιαίο προϋπολογισμό, οι οφειλέτες οφείλουν να αξιολογήσουν προσεκτικά τη μακροπρόθεσμη επιβάρυνση. Η επιμήκυνση της διάρκειας εξόφλησης σε ορίζοντα δεκαετίας συνεπάγεται μεγαλύτερη συνολική επιβάρυνση σε τόκους. Το επιτόκιο που συνοδεύει τις ρυθμίσεις παραμένει ενεργό για όλη τη διάρκεια του προγράμματος, γεγονός που σημαίνει ότι το τελικό ποσό που θα κληθεί να καταβάλει ο φορολογούμενος θα είναι αισθητά υψηλότερο σε σύγκριση με ένα σχήμα λιγότερων δόσεων.

Οικονομικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η επιλογή των 120 δόσεων είναι ιδανική για όσους έχουν αντικειμενική αδυναμία κάλυψης υψηλότερων μηνιαίων ποσών, ωστόσο όσοι διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα θα πρέπει να σταθμίσουν το ενδεχόμενο ταχύτερης αποπληρωμής ώστε να περιορίσουν το συνολικό κόστος των τόκων.

Οι προϋποθέσεις για να μη χαθεί η ρύθμιση

Για την ομαλή διατήρηση του προγράμματος διακανονισμού, οι δικαιούχοι καλούνται να τηρούν αυστηρούς κανόνες συνέπειας. Η βασικότερη προϋπόθεση είναι η εμπρόθεσμη καταβολή της μηνιαίας δόσης, αλλά και η παράλληλη εξυπηρέτηση όλων των νέων τρεχουσών οφειλών που δημιουργούνται.

Η καθυστέρηση ή η μη πληρωμή δόσεων οδηγεί σε αυτόματη απώλεια της ρύθμισης, με αποτέλεσμα το σύνολο του υπολοίπου να καθίσταται άμεσα απαιτητό, συνοδευόμενο από τις αναλογούσες προσαυξήσεις και την επανεργοποίηση των μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης.