Ιαπωνία: Το υποθαλάσσιο ρήγμα του καταστροφικού σεισμού του 2011 «κλειδώνει» ξανά – Τι δείχνει νέα έρευνα

Σχεδόν δεκαπέντε χρόνια μετά τον καταστροφικό σεισμό των 9,0 Ρίχτερ και το φονικό τσουνάμι που συγκλόνισαν τη βορειοανατολική Ιαπωνία το 2011, οι επιστήμονες κρούουν εκ νέου τον κώδωνα του κινδύνου. Σύμφωνα με πρωτοποριακή μελέτη, το υποθαλάσσιο ρήγμα στην τάφρο της Ιαπωνίας φαίνεται να έχει σταματήσει τη μετασεισμική ολίσθηση και να επιστρέφει σε κατάσταση πλήρους «κλειδώματος», ξεκινώντας εκ νέου τον επικίνδυνο κύκλο συσσώρευσης τεκτονικής ενέργειας.

Επανεκκίνηση της συσσώρευσης ενέργειας στα βάθη της τάφρου

Η νέα επιστημονική μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Science με επικεφαλής τον ερευνητή Φουμιάκι Τομίτα, βασίστηκε στην ανάλυση δεδομένων 14 ετών από υπερσύγχρονους σταθμούς μέτρησης στον πυθμένα του Ειρηνικού Ωκεανού, σε συνδυασμό με χερσαία γεωδαιτικά στοιχεία και προηγμένα υπολογιστικά μοντέλα.

Τα ευρήματα αποκαλύπτουν ότι η αργή μετακίνηση των πετρωμάτων κατά μήκος της διεπιφάνειας του ρήγματος, η οποία εκτονωνόταν σταδιακά μετά το 2011, έχει πλέον σχεδόν εξαλειφθεί. Κατά συνέπεια, το σημείο όπου η πλάκα του Ειρηνικού βυθίζεται κάτω από την υπερκείμενη τεκτονική πλάκα παραμένει και πάλι «κολλημένο». Η τριβή εμποδίζει την ελεύθερη ολίσθηση, με αποτέλεσμα να αρχίζει να συσσωρεύεται τεράστια μηχανική πίεση στο υπέδαφος, η οποία μακροπρόθεσμα μπορεί να οδηγήσει σε νέα ισχυρή διάρρηξη.

Τι σημαίνει το «κλείδωμα» για την πιθανότητα νέου σεισμού

Η διαπίστωση ότι το ρήγμα έχει «κλειδώσει» δεν ισοδυναμεί με πρόβλεψη ενός επικείμενου σεισμού στο άμεσο μέλλον, ξεκαθαρίζουν οι ερευνητές. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί το πέρασμα σε μια νέα φάση του σεισμικού κύκλου, όπου ο γεωλογικός κίνδυνος αρχίζει να αυξάνεται σταδιακά.

Η συγκεκριμένη έρευνα καταρρίπτει επίσης τη συμβατική προσέγγιση που βασίζεται αποκλειστικά στα ιστορικά διαστήματα επανάληψης σεισμών για τον υπολογισμό της επικινδυνότητας. Η συμπεριφορά των τεκτονικών πλακών παρουσιάζει σύνθετες μεταβολές και η συγκέντρωση τάσεων δεν υπακούει σε αυστηρά, γραμμικά χρονοδιαγράμματα. Για τον λόγο αυτό, η επιστημονική κοινότητα τονίζει την επιτακτική ανάγκη για διαρκή και αδιάλειπτη παρακολούθηση του ωκεάνιου πυθμένα, προκειμένου να κατανοηθούν οι δυναμικές αλλαγές των υποθαλάσσιων ρηγμάτων.

Η τραυματική μνήμη του 2011 και η ανάγκη ετοιμότητας

Η ευρύτερη περιοχή της τάφρου της Ιαπωνίας κουβαλά τη βαριά σκιά της 11ης Μαρτίου 2011. Τότε, ο μέγας σεισμός των 9,0 βαθμών προκάλεσε γιγάντια κύματα τσουνάμι που ισοπέδωσαν ολόκληρες παράκτιες κοινότητες, στοιχίζοντας τη ζωή σε περίπου 20.000 ανθρώπους.

Παράλληλα, η φυσική καταστροφή πυροδότησε το σοβαρό πυρηνικό ατύχημα στον σταθμό Φουκουσίμα Νταΐτσι, εξαιτίας της κατάρρευσης των συστημάτων ψύξης των αντιδραστήρων. Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο το ρήγμα προετοιμάζεται για μελλοντικές εκτονώσεις αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη θωράκιση των υποδομών και τη συνεχή αναβάθμιση των συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης για τσουνάμι.

ThePostPolitics Newsroom
ThePostPolitics Newsroom