OFF THE RECORD: Μη μου λες να ζω με αναμνήσεις…
Δημήτρης Χατζησωκράτης στα Παραπολιτικά 90,1: «Είχαμε νεκρούς στο Πολυτεχνείο και ακριβώς δίπλα»

Στη σημασία της εξέγερσης του Νοεμβρίου του 1973, αλλά και στο ιστορικό ζήτημα των θυμάτων αναφέρθηκε ο Δημήτρης Χατζησωκράτης, μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της κατάληψης του Πολυτεχνείου, σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό Παραπολιτικά 90,1 και την εκπομπή «Εκείνη και εγώ» με τους δημοσιογράφους Θανάση Φουσκίδη και Στέλλα Γκαντώνα. Ο κ. Χατζησωκράτης υπογράμμισε με σαφήνεια ότι υπήρξαν νεκροί τόσο στον χώρο του Πολυτεχνείου όσο και στους παρακείμενους δρόμους, απαντώντας σε αναθεωρητικές απόψεις γύρω από τα ιστορικά γεγονότα.
Η τεκμηρίωση των θυμάτων και η κατάρρευση του καθεστώτος
Αναφερόμενος στη διαχρονική δημόσια συζήτηση σχετικά με τα θύματα, ο κ. Χατζησωκράτης σημείωσε ότι αρχικά καταβλήθηκε προσπάθεια από ορισμένους κύκλους να υποστηριχθεί πως δεν υπήρξαν καθόλου νεκροί. Όπως εξήγησε, υπό το αδιαμφισβήτητο βάρος των ιστορικών ντοκουμέντων, διαμορφώθηκε μεταγενέστερα ένα αφήγημα που δεχόταν μεν την ύπαρξη θυμάτων, αλλά επιχειρούσε να περιορίσει τις απώλειες αποκλειστικά εκτός των ορίων του εκπαιδευτικού ιδρύματος.
«Είχαμε νεκρούς στο Πολυτεχνείο αλλά και ακριβώς δίπλα», ξεκαθάρισε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι εκείνες τις ημέρες ολόκληρο το κέντρο της Αθήνας είχε μετατραπεί σε ένα ενιαίο πεδίο αντίστασης. Ο κ. Χατζησωκράτης χαρακτήρισε τα γεγονότα ως μία από τις κορυφαίες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της χώρας, τονίζοντας παράλληλα ότι μετά τον θάνατο των νέων ανθρώπων το δικτατορικό καθεστώς ουσιαστικά απονομιμοποιήθηκε και οδηγήθηκε σε πλήρη σήψη.
Ιδρυτική επέτειος και ο ρόλος της εκπαίδευσης
Αναλύοντας τον συμβολισμό και τη διαχρονική διάσταση της επετείου, ο κ. Χατζησωκράτης επισήμανε ότι το Πολυτεχνείο αποτελεί μια «ιδρυτική επέτειο» της Μεταπολίτευσης. Όπως εξήγησε, η ημέρα διατηρεί έναν διττό χαρακτήρα: παραμένει βαθιά κινηματική μέσα από τη μαζική πορεία και τη λαϊκή κινητοποίηση, ενώ ταυτόχρονα λειτουργεί θεσμικά ως σχολική γιορτή που διαπαιδαγωγεί τις νεότερες γενιές στις αξίες της δημοκρατίας και της ελευθερίας.
Τέλος, στάθηκε ιδιαίτερα στη δυναμική της διάδοσης του μηνύματος της εξέγερσης. Όπως σημείωσε, πέρα από την καθοριστική και επιδραστική φωνή του ραδιοφωνικού σταθμού των εξεγερμένων φοιτητών, καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισαν οι εκπαιδευτικοί της εποχής. Ήταν εκείνοι που μετέφεραν από την πρώτη στιγμή τη σπίθα του αγώνα των νέων ενάντια στη χούντα, εγγράφοντας το Πολυτεχνείο ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη της ελληνικής κοινωνίας.
























