OFF THE RECORD: Κάθε χρόνο τα ίδια...
Δασικές πυρκαγιές: Γιατί τα σύγχρονα μέσα και τα δισ. ευρώ δεν αρκούν χωρίς Δασική Υπηρεσία

Η συζήτηση γύρω από τις καταστροφικές δασικές πυρκαγιές στην Ελλάδα συχνά εγκλωβίζεται σε μια βολική φιλολογία περί κλιματικής αλλαγής και «mega fires». Ωστόσο, η πραγματικότητα στο πεδίο αποδεικνύει ότι το πρόβλημα είναι βαθύτερο και δομικό, απαιτώντας μια ριζική αλλαγή πλεύσης στον σχεδιασμό της κρατικής στρατηγικής.
Από το 1998 έως σήμερα, περισσότερα από 14.000.000 στρέμματα δασικών και γεωργικών εκτάσεων έχουν γίνει στάχτη στη χώρα μας. Ενώ προηγούμενες δεκαετίες σημαδεύτηκαν από την έλλειψη πόρων, ιπτάμενων και επίγειων μέσων, τα τελευταία χρόνια η εικόνα έχει αλλάξει δραστικά. Υπό τη διακυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, τεράστια κονδύλια –που αγγίζουν τα 3 δισ. ευρώ ετησίως συμπεριλαμβανομένου του προγράμματος «ΑΙΓΙΣ»– έχουν διοχετευθεί στην πολιτική προστασία και την πυρόσβεση.
Σήμερα, η Ελλάδα διαθέτει υπερσύγχρονα επιχειρησιακά κέντρα, δορυφορική επιτήρηση, θερμικές κάμερες και εντυπωσιακή επάρκεια μέσων στον αέρα και στο έδαφος. Παρά τις επενδύσεις αυτές, τα αποτελέσματα παραμένουν αποκαρδιωτικά. Το δάσος της Δαδιάς κάηκε ολοσχερώς, η Βόρεια Εύβοια αποψιλώθηκε, ενώ οι φετινές πυρκαγιές σε Αττικοβοιωτία και Κρήτη επιβεβαιώνουν ότι το πρόβλημα παραμένει ανεξέλεγκτο κατά τη θερινή περίοδο.
Η καρδιά του προβλήματος εντοπίζεται στην απουσία μιας συγκροτημένης, σύγχρονης και εκπαιδευμένης Δασικής Υπηρεσίας. Η Πυροσβεστική Υπηρεσία, αν και εξαιρετικά αποτελεσματική στις αστικές πυρκαγιές και στη διάσωση ανθρωπίνων ζωών ή περιουσιών, δεν έχει ως κύρια αποστολή τη διαχείριση και την ανάσχεση των δασικών πυρκαγιών στη ρίζα τους. Η τεχνολογία και τα εναέρια μέσα δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την έλλειψη ενεργού δασοκομίας και πρόληψης στο έδαφος.
Είναι πλέον σαφές ότι η επίκληση των εξαιρετικών καιρικών συνθηκών ή των διεθνών αναλύσεων, όπως αυτές των «Financial Times» περί υπερτουρισμού, λειτουργούν ως υπεκφυγές. Η κυβέρνηση και οι αρμόδιες κρατικές αρχές οφείλουν να ξεπεράσουν τη γραφειοκρατική αδράνεια. Η αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών απαιτεί επένδυση στην πρόληψη και επανασύσταση της Δασικής Υπηρεσίας, προκειμένου η προστασία της ελληνικής φύσης να περάσει σε μια νέα, αποτελεσματικότερη εποχή.
























