«Αρκτούρος»: Πέθανε η Κατερίνα, η εμβληματική αρκούδα που έζησε τρεις δεκαετίες στο Νυμφαίο

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 39 ετών η Κατερίνα, μία από τις πρώτες και πλέον εμβληματικές αρκούδες που φιλοξενήθηκαν στο Περιβαλλοντικό Κέντρο του «Αρκτούρου» στο Νυμφαίο της Φλώρινας. Η απώλειά της σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για την περιβαλλοντική οργάνωση, καθώς η Κατερίνα υπήρξε μία από τις γηραιότερες αρκούδες που έζησαν ποτέ υπό την προστασία του καταφυγίου, συμπληρώνοντας σχεδόν τριάντα χρόνια ασφαλούς και αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Η ζωή και ο ξεχωριστός χαρακτήρας της στο καταφύγιο

Με μια συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι άνθρωποι του «Αρκτούρου» αποχαιρέτησαν την Κατερίνα, σκιαγραφώντας την ιδιαίτερη προσωπικότητα που την καθιστούσε μοναδική για όσους τη φρόντιζαν. Όπως επισημαίνουν οι υπεύθυνοι της οργάνωσης, η Κατερίνα ήταν ένα ζώο δυναμικό, ανεξάρτητο και ατίθασο, που επέμενε πάντα να κινείται με τους δικούς της όρους και ρυθμούς.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις καθημερινές της συνήθειες, οι οποίες είχαν γίνει σήμα κατατεθέν της συμπεριφοράς της. Μία από τις πλέον χαρακτηριστικές της κινήσεις ήταν να παίρνει το ξερό ψωμί που της παρείχαν οι φροντιστές και να το βυθίζει στο νερό για να μαλακώσει προτού το καταναλώσει, αναδεικνύοντας την ευφυΐα και την εφευρετικότητά της.

Η ηλικία των 39 ετών θεωρείται εξαιρετικά σπάνια και προχωρημένη για το είδος της καφέ αρκούδας. Στο φυσικό τους περιβάλλον, οι αρκούδες σπάνια ξεπερνούν τα 20 έως 25 έτη ζωής, εξαιτίας των κινδύνων, της έλλειψης τροφής και της ανθρώπινης παρέμβασης. Ωστόσο, υπό συνθήκες εξειδικευμένης φροντίδας, ασφάλειας και κτηνιατρικής παρακολούθησης, το προσδόκιμο ζωής μπορεί να επιμηκυνθεί σημαντικά, όπως συνέβη και στην περίπτωση της Κατερίνας.

Ο ρόλος του «Αρκτούρου» και η διάσωση των άγριων ζώων

Η Κατερίνα άνηκε στην πρώτη γενιά αρκούδων που βρήκαν καταφύγιο στο Νυμφαίο κατά τη δεκαετία του 1990. Εκείνη την περίοδο, ο «Αρκτούρος» ξεκίνησε τη μεγάλη μάχη για την εξάλειψη του φαινομένου της «αρκούδας-χορεύτριας» και την περισυλλογή κακοποιημένων ή αιχμάλωτων ζώων από την Ελλάδα και τα Βαλκάνια. Καθώς η επανένταξη αυτών των ζώων στη φύση ήταν αδύνατη λόγω του εθισμού τους στην ανθρώπινη παρουσία, το φυσικό καταφύγιο μέσα στο δάσος οξιάς του Νυμφαίου αποτέλεσε το ιδανικό περιβάλλον για να ζήσουν το υπόλοιπο της ζωής τους με αξιοπρέπεια.

Μια ζωντανή παρακαταθήκη για την προστασία του οικοσυστήματος

Η παρουσία της Κατερίνας για τρεις δεκαετίες στο Νυμφαίο συνέβαλε καθοριστικά στην ευαισθητοποίηση χιλιάδων επισκεπτών, ερευνητών και μαθητών που επισκέφθηκαν το Περιβαλλοντικό Κέντρο. Μέσα από την ιστορία της, το κοινό ενημερώθηκε για τις απειλές που αντιμετωπίζει η καφέ αρκούδα στην Ελλάδα, τη σημασία της διατήρησης των δασικών οικοσυστημάτων και την ανάγκη αρμονικής συνύπαρξης ανθρώπου και άγριας πανίδας.

Η απώλειά της αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένεια του «Αρκτούρου», αποτελεί όμως ταυτόχρονα και μία απόδειξη ότι η συστηματική προστασία και η εξειδικευμένη φροντίδα μπορούν να προσφέρουν μακροζωία και ποιότητα ζωής στα άγρια ζώα που έχουν πληγεί από την ανθρώπινη δραστηριότητα.