Αμαλία Αρσένη: Η αναμέτρηση με τον «Γίγαντα» και το βάρος του οικογενειακού ονόματος

Σε μια περίοδο καλλιτεχνικής ωριμότητας και διαρκών προκλήσεων, η Αμαλία Αρσένη πρωταγωνιστεί στην ελληνική μεταφορά του πολυβραβευμένου έργου «Γίγαντας» (Giant) του Μαρκ Ρόζενμπλατ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκεύα στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων. Η ταλαντούχα ηθοποιός, κόρη του Γεράσιμου Αρσένη και της Λούκας Κατσέλη, μιλά για τις λεπτές ισορροπίες ανάμεσα στην καλλιτεχνική δημιουργία, την πολιτική ευθύνη και το προσωπικό της αποτύπωμα, αναγνωρίζοντας πως ένα βαρύ οικογενειακό όνομα μπορεί να λειτουργήσει ταυτόχρονα ως εφαλτήριο και ως απαιτητική πρόκληση.

Η σκοτεινή πλευρά του Ρόαλντ Νταλ στη σκηνή του Θεάτρου Κυκλάδων

Το έργο εκτυλίσσεται το καλοκαίρι του 1983, όταν ο διάσημος συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας Ρόαλντ Νταλ –δημιουργός κλασικών έργων όπως «Ο Τσάρλι και το εργοστάσιο σοκολάτας» και «Ματίλντα»– βρίσκεται στη δίνη σφοδρών αντιδράσεων. Αφορμή αποτέλεσε ένα δημόσιο κείμενό του, στο οποίο η καταδίκη της εισβολής του Ισραήλ στον Λίβανο και η υπεράσπιση των Παλαιστινίων μπλέκονταν με ακραία αντισημιτικά στερεότυπα. Ο Άρης Λεμπεσόπουλος ενσαρκώνει τον αμετακίνητο συγγραφέα, ενώ η Αμαλία Αρσένη αναλαμβάνει τον απαιτητικό ρόλο της Τζέσι Στόουν, της νεαρής εκπροσώπου του αμερικανικού εκδοτικού του οίκου, η οποία καλείται να διαχειριστεί την κρίση.

Όπως επισημαίνει η ηθοποιός, ο ρόλος της Τζέσι Στόουν συμπυκνώνει τον αγώνα για ηθική δικαιοσύνη απέναντι σε ένα κατεστημένο εξουσίας. Η ηρωίδα ακροβατεί διαρκώς ανάμεσα στην ευθραυστότητα και την αποφασιστικότητα, ερχόμενη σε σύγκρουση με έναν άνθρωπο συνηθισμένο να ορίζει το κυρίαρχο αφήγημα. Η σχέση τους αναδεικνύει τις δυναμικές φύλου και ηλικίας, θέτοντας ουσιαστικά ερωτήματα για το ποιος έχει τελικά το δικαίωμα να αρθρώνει λόγο και να διαμορφώνει την Ιστορία.

Η μητρότητα, η οικογενειακή παρακαταθήκη και οι διακρίσεις

Η παράσταση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα αν αναλογιστεί κανείς πως ο θεατρικός συγγραφέας ολοκλήρωσε το κείμενο το 2023, λίγο πριν το ξέσπασμα των γεγονότων στη Μέση Ανατολή, καθιστώντας τον διάλογο γύρω από τα όρια της πολιτικής κριτικής και του αντισημιτισμού ανατριχιαστικά επίκαιρο. Για την Αμαλία Αρσένη, η προσωπική εμπειρία της μητρότητας λειτούργησε ως πρόσθετος εσωτερικός οδηγός για να αποδώσει το βαθύ αίσθημα ευθύνης και προστασίας που διακατέχει την ηρωίδα της απέναντι στον 15χρονο γιο της.

Η παρουσία της στη θεατρική σκηνή έρχεται σε συνέχεια της διπλής της βράβευσης για τον μονόλογο «Μπουμπουλίνας 18», έργο βαθιά επηρεασμένο από την πολιτική και καλλιτεχνική δράση της θείας της, Κίττυς Αρσένη. Φέροντας ένα ιστορικό επίθετο, η ηθοποιός αποδεικνύει στην πράξη πως η ουσιαστική διαδρομή στο θέατρο κερδίζεται μέσα από τη συνέπεια, τη διαρκή αναμέτρηση με απαιτητικά κείμενα και τη βαθιά ενσυναίσθηση πάνω στη σκηνή.