ΣτΕ: Γιατί «μπλόκαρε» την επιστροφή των δώρων στο Δημόσιο – Τι εξηγεί εργατολόγος

Συνταγματική και συμβατή με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κρίθηκε η μη επαναφορά των επιδομάτων εορτών και αδείας στους δημόσιους υπαλλήλους, σύμφωνα με απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ). Η απόφαση, η οποία εκδόθηκε στο πλαίσιο πρότυπης δίκης με την παρέμβαση της ΑΔΕΔΥ, βάζει τέλος στις διεκδικήσεις για την αναδρομική καταβολή των δώρων που είχαν καταργηθεί την περίοδο των μνημονίων.

Ο έγκριτος εργατολόγος Γιάννης Καρούζος, μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή, ανέλυσε το σκεπτικό του Ανωτάτου Δικαστηρίου, επισημαίνοντας ότι η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί έκπληξη, καθώς το ΣτΕ έχει εκδώσει σειρά αρνητικών αποφάσεων στο παρελθόν. Όπως εξήγησε, η αγωγή που είχε καταθέσει δημόσιος υπάλληλος ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών επικαλούνταν την ευρωπαϊκή οδηγία για τους κατώτατους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα και την αρχή της ισότητας.

Ωστόσο, το δικαστήριο επανέλαβε την πάγια νομολογία του, σύμφωνα με την οποία οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα διέπονται από διαφορετικό καθεστώς και προστατεύονται από διαφορετικές διατάξεις του Συντάγματος. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να γίνει ευθεία επίκληση της αρχής της ισότητας για τη σύγκριση των αποδοχών τους.

Ένα από τα κρίσιμα σημεία της απόφασης αφορά την έννοια της δημοσιονομικής ευστάθειας. Το ΣτΕ έκρινε ότι οι πρόσφατες αυξήσεις και οι λοιπές μισθολογικές παροχές της κυβέρνησης προς τους δημοσίους υπαλλήλους καλύπτουν τις υποχρεώσεις του κράτους, αποτρέποντας κινδύνους φτώχειας ή οικονομικού αποκλεισμού. Παράλληλα, τονίστηκε ότι τα κριτήρια επάρκειας των μισθών εναπόκεινται στη διακριτική ευχέρεια του εθνικού νομοθέτη.

Από την πλευρά του, ο κ. Καρούζος στάθηκε στις ευρύτερες οικονομικές επιπτώσεις της απόφασης, σημειώνοντας ότι η απώλεια των δώρων Πάσχα, Χριστουγέννων και του επιδόματος αδείας στερεί από την αγορά σημαντική ρευστότητα. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, η κατανάλωση από τους δημόσιους υπαλλήλους λειτουργούσε παραδοσιακά υπέρ της τόνωσης της εσωτερικής αγοράς, μια παράμετρος που ωστόσο δεν μπόρεσε να ανατρέψει το αυστηρό δημοσιονομικό πλαίσιο που έθεσε το Ανώτατο Δικαστήριο.