Σκοτ Μπέσεντ: Πώς οι υπεραισιόδοξες οικονομικές προβλέψεις πλήττουν την αξιοπιστία του υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ

Στους είκοσι μήνες της θητείας του στο τιμόνι του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, ο Σκοτ Μπέσεντ έχει υιοθετήσει μια ασυνήθιστη τακτική για τα δεδομένα της θέσης του: τη διατύπωση συγκεκριμένων, δημόσιων και ιδιαιτέρως αισιόδοξων εκτιμήσεων για την πορεία της οικονομίας των ΗΠΑ. Ωστόσο, η συστηματική διάψευση αυτών των προβλέψεων από τη σκληρή πραγματικότητα των αγορών αρχίζει να κλονίζει την αξιοπιστία του απέναντι σε επενδυτές και αναλυτές.

Οι προβλέψεις που διαψεύστηκαν από την οικονομική πραγματικότητα

Από τις αρχές του 2025, ο κ. Μπέσεντ είχε διαβεβαιώσει ότι η παγωμένη αγορά κατοικίας θα ανέκαμπτε άμεσα και ότι ο πληθωρισμός θα υποχωρούσε ταχύτατα προς τον στόχο του 2% που έχει θέσει η Fed. Λίγο αργότερα, προχώρησε σε μια ρητή εκτίμηση για την τσέπη των καταναλωτών, προβλέποντας ότι η τιμή της βενζίνης θα υποχωρούσε στα 3 δολάρια το γαλόνι εντός του καλοκαιριού.

Η εικόνα σήμερα είναι εντελώς διαφορετική. Οι πωλήσεις υφιστάμενων κατοικιών και η οικοδομική δραστηριότητα κατέγραψαν πρόσφατα χαμηλά πολλών μηνών, υπό το βάρος του αυξημένου κόστους δανεισμού. Παράλληλα, οι γεωπολιτικές εντάσεις και οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή εκτόξευσαν τη μέση τιμή των καυσίμων πάνω από τα 4,50 δολάρια, επιδεινώνοντας την κρίση ακρίβειας. Την ίδια στιγμή, τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι οι πληθωριστικές πιέσεις παραμένουν ισχυρές, υπερβαίνοντας σαφώς τις προσδοκίες του οικονομικού επιτελείου.

Από «σταθεροποιητικός παράγοντας» στο επίκεντρο κριτικής

Η στρατηγική αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη στάση των προκατόχων του, οι οποίοι απέφευγαν τις δεσμευτικές δηλώσεις για να μην εγκλωβιστούν σε αστοχίες. Ο πρώην επικεφαλής hedge fund είχε αρχικά κερδίσει την εμπιστοσύνη της Wall Street, λειτουργώντας ως φωνή λογικής και σταθερότητας στον Λευκό Οίκο, ιδιαίτερα όταν έπεισε τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να αναδιπλωθεί από την επιβολή επιθετικών δασμών ύψους έως και 50%.

Πλέον, όμως, η εικόνα του μεταβάλλεται. Αναλυτές όπως ο Ντάγκλας Χολτς-Ίκιν από το American Action Forum επισημαίνουν ότι η αναντιστοιχία λόγων και έργων πλήττει ευθέως το κύρος του θεσμού. Την ίδια στιγμή, στελέχη διεθνών οίκων, όπως η Evercore ISI, σημειώνουν πως οι πρόσφατες παρεμβάσεις του για τη συγκράτηση των αποδόσεων των αμερικανικών ομολόγων και τη στήριξη ξένων νομισμάτων περιπλέκουν τη σχέση του με τις αγορές.

Το διακύβευμα για την αγορά ομολόγων των 32 τρισ. δολαρίων

Αν και κανένας υπουργός Οικονομικών δεν μπορεί να ελέγξει πλήρως τις διεθνείς τιμές του πετρελαίου ή τις αποφάσεις των νοικοκυριών, η προσωπική του αξιοπιστία αποτελεί ισχυρό εργαλείο σταθερότητας. Ο επικεφαλής του αμερικανικού θησαυροφυλακίου διαχειρίζεται την αγορά κρατικών ομολόγων των 32 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, η οποία καθορίζει το παγκόσμιο κόστος δανεισμού.

Όταν η αγορά αντιληφθεί ότι οι δηλώσεις ενός υπουργού βασίζονται σε υπεραισιόδοξες πολιτικές επιδιώξεις αντί για ρεαλιστικά δεδομένα, η ικανότητά του να κατευνάζει τους επενδυτές σε περιόδους κρίσης περιορίζεται δραστικά.