OFF THE RECORD: Κάθε χρόνο τα ίδια...
Κωνσταντίνος Κόμπος για Αττίλα 2: «Το έγκλημα της Τουρκίας δεν παραγράφεται»

Μισό αιώνα και πλέον μετά από τις μαύρες σεζόν του καλοκαιριού του 1974, η μνήμη παραμένει ζωντανή και η πληγή ανοιχτή για τον κυπριακό ελληνισμό. Με αφορμή τη συμπλήρωση 52 χρόνων από τη δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, ο Υπουργός Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Κόμπος, έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, υπογραμμίζοντας ότι το έγκλημα της κατοχής δεν παραγράφεται ούτε συγχωρείται.
Η δεύτερη φάση της τουρκικής στρατιωτικής επιχείρησης, γνωστή ως “Αττίλας 2”, εκδηλώθηκε στις 14 Αυγούστου 1974, παραβιάζοντας καταφώρος τις συμφωνίες εκεχειρίας και οδηγώντας στην κατάληψη περίπου του 37% των εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Χιλιάδες πολίτες εκτοπίστηκαν βίαια από τις εστίες τους, ενώ τεράστιος παραμένει μέχρι σήμερα ο αριθμός των αγνοουμένων, αφήνοντας πίσω του μια ανείπωτη ανθρωπιστική και εθνική τραγωδία.
Στην ανάρτησή του, ο Κωνσταντίνος Κόμπος τόνισε με έμφαση πως η ιστορική μνήμη αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για τη συνέχιση του αγώνα για δικαιοσύνη και επανένωση. «Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ», σημείωσε χαρακτηριστικά ο επικεφαλής της κυπριακής διπλωματίας, υπενθυμίζοντας στη διεθνή κοινότητα ότι το Κυπριακό παραμένει ένα άλυτο πρόβλημα παράνομης εισβολής και συνεχιζόμενης στρατιωτικής κατοχής.
Η επέτειος αυτή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι προσπάθειες για επανεκκίνηση των συνομιλιών βρίσκονται σε τέλμα, κυρίως λόγω της αδιάλλακτης στάσης της Άγκυρας και της ηγεσίας των Τουρκοκυπρίων, οι οποίες επιμένουν σε λύσεις δύο κρατών αντί για τη συμφωνημένη βάση της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας. Η Λευκωσία, ωστόσο, διαμηνύει σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί τετελεσμένα επί του πεδίου.
Το μήνυμα του Υπουργού Εξωτερικών λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η διπλωματική οδός για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση συμβαδίζει αναπόσπαστα με την ηθική υποχρέωση απέναντι στα θύματα της τουρκικής θηριωδίας. Η Κύπρος συνεχίζει να διεκδικεί την εφαρμογή των ψηφισμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, απαιτώντας τον τερματισμό της κατοχής και την αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων από το νησί.
























