Κοιμήθηκε ο Γέρων Ιουστίνος: Ο αλύγιστος φύλακας στο Φρέαρ του Ιακώβ και οι 34 επιθέσεις

Μια εμβληματική μορφή της Αγιοταφικής Αδελφότητας και ένας αληθινός θεματοφύλακας της ορθόδοξης παρουσίας στους Αγίους Τόπους πέρασε στην αιωνιότητα. Ο μακαριστός Γέρων Ιουστίνος, ο ακούραστος και αφοσιωμένος φύλακας στο Φρέαρ του Ιακώβ, άφησε την τελευταία του πνοή, επισφραγίζοντας μια επίγεια πορεία γεμάτη αυταπάρνηση, βαθιά πίστη και καθημερινό μαρτύριο στη σκιά του ιερού προσκυνήματος.

Μια ζωή στο στόχαστρο: Οι 34 δολοφονικές απόπειρες

Ο Γέρων Ιουστίνος συνέδεσε άρρηκτα την ιερατική και μοναστική του πορεία με το Φρέαρ του Ιακώβ και τον ιστορικό Ναό της Αγίας Φωτεινής στη Σαμάρεια. Πρόκειται για τον τόπο όπου μαρτύρησε και κατακρεουργήθηκε το 1979 ο Άγιος Φιλούμενος. Αναλαμβάνοντας τον ρόλο του συνεχιστή και πνευματικού «υποτακτικού» του νεομάρτυρα, ο π. Ιουστίνος παρέμεινε για δεκαετίες άγρυπνος φρουρός ενός από τα σημαντικότερα χριστιανικά προσκυνήματα στον κόσμο.

Η διακονία του, ωστόσο, εξελίχθηκε σε έναν διαρκή αγώνα επιβίωσης. Μιμούμενος την ακλόνητη στάση του προκατόχου του, ο Γέροντας βρέθηκε αντιμέτωπος με 34 δολοφονικές επιθέσεις από ακραία στοιχεία και ετερόδοξους σφετεριστές. Στόχος των επιθέσεων αυτών ήταν ο εκφοβισμός του, ώστε να εγκαταλείψει το προσκύνημα και να αφεθεί ο ιερός χώρος στα χέρια επιτήδειων. Παρά τους τραυματισμούς και την απομόνωση —συχνά έχοντας ως μοναδικούς συνοδοιπόρους έναν ή δύο ντόπιους Άραβες βοηθούς για τη συντήρηση και τις κανδήλες—, αρνήθηκε πεισματικά να υποχωρήσει.

Η προσωπική μαρτυρία, η αφιλοχρηματία και το παράπονο

Όσοι είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τον Γέροντα Ιουστίνο από κοντά, κάνουν λόγο για μια ασκητική μορφή απαλλαγμένη από κάθε έννοια υλισμού. Η προσωπική μου γνωριμία μαζί του ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2015, όταν κλήθηκα στα Ιεροσόλυμα από τον Πατριάρχη κ. Θεόφιλο και ανέλαβα καθήκοντα Σχολάρχη της Πατριαρχικής Σχολής της Αγίας Σιών. Εκεί, στο παρεκκλήσιο της Σχολής όπου είχε φοιτήσει ο Άγιος Φιλούμενος, διατηρούνταν ζωντανή η μνήμη του μαρτυρίου.

Στις επαφές που ακολούθησαν για τη μεταφορά τεμαχίου του ιερού λειψάνου, η εικόνα του π. Ιουστίνου αποτυπώθηκε ανάγλυφα: ένας άνθρωπος φιλακόλουθος, εργατικός και απολύτως αφιλοχρήματος. Τελούσε συχνά τις ιερές ακολουθίες εντελώς μόνος, με λιτότητα και κατάνυξη, μακριά από κοσμικές ανέσεις. Ωστόσο, η αυθεντική αυτή μαρτυρία συνοδευόταν και από μια βαθιά ανθρώπινη πικρία. Ο Γέροντας έφυγε από τη ζωή με το παράπονο του παραγκωνισμού και της λήθης. Όταν αργότερα του προτάθηκαν εκκλησιαστικές τιμές και προαγωγές, ο ίδιος τις απέρριψε, θεωρώντας πως ήταν πλέον αργά για τέτοιες αναγνωρίσεις.

Η αιώνια παρακαταθήκη ενός σύγχρονου ομολογητή

Ο Γέρων Ιουστίνος αναπαύεται πλέον μακριά από τις εντάσεις και τους κινδύνους της επίγειας διακονίας του. Η παρακαταθήκη που αφήνει πίσω του αποτελεί ζωντανό παράδειγμα αυταπάρνησης και ακλόνητης ορθόδοξης πίστης. Για την Αγιοταφική Αδελφότητα και το χριστιανικό ποίμνιο της Μέσης Ανατολής, η μορφή του θα παραμείνει συνώνυμο της ανδρείας και της αφοσίωσης στον τόπο του μαρτυρίου.