OFF THE RECORD: Κάθε χρόνο τα ίδια...
Ερντογάν: Ανοιχτό το ενδεχόμενο ένταξης της Αιγύπτου στη Συμφωνία της Μέκκας – Στο τραπέζι F-35 και Ευρώπη

Νέες ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή διαμορφώνονται μετά τις δηλώσεις του Τούρκου προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος άφησε ανοιχτό το παράθυρο για την είσοδο της Αιγύπτου στη λεγόμενη Συμφωνία της Μέκκας. Η συγκεκριμένη συμφωνία, η οποία υπογράφηκε πρόσφατα, εγκαινιάζει ένα νέο κεφάλαιο αμυντικής αλληλεγγύης και συνεργασίας ανάμεσα στην Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν, θέτοντας τα θεμέλια για έναν περιφερειακό μηχανισμό ασφαλείας.
Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, ο πυρήνας της συμφωνίας προβλέπει τη δημιουργία ενός μηχανισμού συλλογικής άμυνας. Αυτός ο μηχανισμός υποχρεώνει τα συμβαλλόμενα μέρη να αναπτύξουν συντονισμένη δράση σε περίπτωση που κάποιο εξ αυτών δεχθεί εξωτερική απειλή. Η πιθανή προσθήκη της Αιγύπτου σε αυτό το σχήμα αναμένεται να αλλάξει κατακόρυφα τη γεωπολιτική αρχιτεκτονική της περιοχής, επαναπροσδιορίζοντας τις συμμαχίες και τις διπλωματικές προτεραιότητες στο Κάιρο και την Άγκυρα.
Παράλληλα, ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν οι αναφορές του Τούρκου προέδρου στις σχέσεις της χώρας του με την Ευρώπη. Υιοθετώντας μια ιδιαίτερα σκληρή ρητορική, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εμφανίστηκε επικριτικός απέναντι στις ευρωπαϊκές πολιτικές, ενισχύοντας την αίσθηση μιας σταδιακής απομάκρυνσης ή ακόμη και ενός στρατηγικού «διαζυγίου» της Τουρκίας από τις ευρωπαϊκές δομές, σε μια περίοδο που η Άγκυρα αναζητά νέους, αυτόνομους διαδρόμους ισχύος στην εξωτερική της πολιτική.
Στο κρίσιμο πεδίο των εξοπλισμών, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αναφέρθηκε στο ζήτημα των προηγμένων μαχητικών αεροσκαφών F-35, αποκαλύπτοντας τις προσδοκίες της τουρκικής διπλωματίας από τη νέα αμερικανική ηγεσία. Συγκεκριμένα, άφησε να εννοηθεί ότι αναμένει από τον Ντόναλντ Τραμπ θετικές εξελίξεις και την υλοποίηση της παράδοσης των αεροσκαφών, ζήτημα που αποτελεί διαχρονικό αγκάθι στις σχέσεις Ουάσινγκτον και Άγκυρας.
Οι εξελίξεις αυτές, όπως αποτυπώνονται στις δηλώσεις του Τούρκου ηγέτη, αποδεικνύουν ότι η Τουρκία επιχειρεί μια ευρύτερη επαναδιαπραγμάτευση της θέσης της στη διεθνή σκακιέρα, συνδυάζοντας την περιφερειακή στρατιωτική συνεργασία με διπλωματικές κινήσεις υψηλού ρίσκου τόσο προς τη Δύση όσο και προς τον αραβικό κόσμο.
























