Διπλός πονοκέφαλος για το Μαξίμου: Τουρκικές προκλήσεις και εσωκομματικές πιέσεις

Ένας σύνθετος και ιδιαίτερα απαιτητικός μήνας ξεκινά για την κυβέρνηση, καθώς το Μέγαρο Μαξίμου καλείται να διαχειριστεί έναν διπλό «πονοκέφαλο». Από τη μία πλευρά, ο τουρκικός αναθεωρητισμός και οι νέες προκλήσεις στο πεδίο δοκιμάζουν την εξωτερική πολιτική της χώρας, ενώ από την άλλη, η εσωκομματική πίεση από το δεξιό φάσμα, με αιχμή του δόρατος τον Αντώνη Σαμαρά, αναζωπυρώνει τη συζήτηση γύρω από τη στρατηγική των «ήρεμων νερών».

Η αντίδραση του πρώην πρωθυπουργού μετά την ανακοίνωση των προεδρικών διαταγμάτων από την Άγκυρα έφερε ξανά στο προσκήνιό αμφισβητήσεις για την αποτελεσματικότητα της κυβερνητικής γραμμής. Η κριτική αυτή βρίσκει ευήκοα ώτα σε ένα παραδοσιακό, δεξιό ακροατήριο της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο παρακολουθεί με σκεπτικισμό την προσέγγιση με τη γειτονική χώρα. Ως αποτέλεσμα, η κυβέρνηση αναγκάζεται να υπεραμυνθεί της Διακήρυξης των Αθηνών, υπενθυμίζοντας τις δυσκολίες που κληρονόμησαν οι Ένοπλες Δυνάμεις από τις μακροχρόνιες δημοσιονομικές περικοπές.

Στο διπλωματικό πεδίο, η Αθήνα κινείται σε στενό συντονισμό με το Παρίσι και τη Λευκωσία, με στόχο τη μεταφορά της πίεσης στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον ερχόμενο Οκτώβριο. Κεντρικός πυλώνας αυτής της στρατηγικής αποτελεί η θωράκιση κρίσιμων ενεργειακών έργων, όπως ο Great Sea Interconnector (GSI). Η είσοδος του γαλλικού επενδυτικού ταμείου Meridiam στο μετοχικό κεφάλαιο του έργου προσδίδει στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ μια ισχυρή ευρωπαϊκή «ομπρέλα», μετατρέποντάς την σε υπόθεση στρατηγικής σημασίας για ολόκληρη τη Γηραιό Ήπειρο.

Εν μέσω των πιέσεων της αντιπολίτευσης για άμεση επιβολή αυστηρών ευρωπαϊκών κυρώσεων, η ελληνική διπλωματία προτιμά μια σταθμισμένη αλλά σταθερή κλιμάκωση. Παράλληλα, η Ουάσινγκτον αντιμετωπίζει πλέον τον GSI ως κομβικό κρίκο για την ενεργειακή ασφάλεια και τον ευρύτερο οικονομικό διάδρομο IMEC, καθιστώντας σαφές στην Άγκυρα ότι τυχόν παρεμπόδιση των ερευνών θα θίξει άμεσα διεθνή και ευρωπαϊκά συμφέροντα. Η Αθήνα συνεχίζει να πορεύεται με πυξίδα το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας, θωρακίζοντας τα κυριαρχικά της δικαιώματα.