«Ασπίδα του Αχιλλέα»: Στο μικροσκόπιο της αντιπολίτευσης το εξοπλιστικό πρόγραμμα των 3 δισ. ευρώ – Τι ζητά ο Μιχάλης Κατρίνης

Η υλοποίηση του υπερσύγχρονου αντιαεροπορικού, αντιβαλλιστικού και αντί-drone συστήματος «Ασπίδα του Αχιλλέα», συνολικού ύψους 3,035 δισεκατομμυρίων ευρώ, φέρνει στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για τη διαφάνεια και την εγχώρια προστιθέμενη αξία. Ο βουλευτής και υπεύθυνος ΚΤΕ Εθνικής Άμυνας του ΠΑΣΟΚ, Μιχάλης Κατρίνης, κατέθεσε ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, Νίκο Δένδια, ζητώντας σαφείς εγγυήσεις για τον εθνικό έλεγχο του προγράμματος και την ουσιαστική συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας.

Διαφάνεια στα 750 εκατ. ευρώ και τα κριτήρια επιλογής των εταιρειών

Η διακρατική συμφωνία, η οποία υπεγράφη στις 31 Αυγούστου 2026 με το Ισραήλ, προβλέπει ότι η συμμετοχή του ελληνικού αμυντικού και τεχνολογικού οικοσυστήματος θα ξεπεράσει το 25% του συνολικού προϋπολογισμού, αγγίζοντας τα 750 εκατομμύρια ευρώ. Σύμφωνα με το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, 19 ελληνικές εταιρείες έχουν ήδη ενταχθεί στις σχετικές διαδικασίες. Ωστόσο, ο κ. Κατρίνης επισημαίνει ότι ένα έργο τέτοιας στρατηγικής και οικονομικής κλίμακας δεν μπορεί να βασίζεται σε γενικόλογες αναφορές ποσοστών.

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ ζητά να αποσαφηνιστούν τα κριτήρια με τα οποία επιλέχθηκαν οι συγκεκριμένες 19 εταιρείες, το ακριβές αντικείμενο εργασιών που τους ανατίθεται, καθώς και το εάν το ποσό των 750 εκατομμυρίων ευρώ αποτελεί δεσμευτική και εκτελεστή συμβατική υποχρέωση. Επιπλέον, τίθεται το ζήτημα της μεταφοράς τεχνογνωσίας, της έρευνας και ανάπτυξης (R&D) και της κατοχύρωσης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας για τις ελληνικές επιχειρήσεις, ώστε να εξασφαλιστεί πραγματική εγχώρια προστιθέμενη αξία.

Εθνικός έλεγχος και αξιοποίηση των υφιστάμενων αμυντικών υποδομών

Πέρα από το οικονομικό σκέλος, η παρέμβαση του Μιχάλη Κατρίνη αγγίζει τον πυρήνα της εθνικής κυριαρχίας και τεχνολογικής αυτονομίας. Ο βουλευτής υπογραμμίζει την ανάγκη να διασφαλιστεί ο πλήρης εθνικός έλεγχος του κεντρικού συστήματος Διοίκησης και Ελέγχου (Command and Control) της «Ασπίδας του Αχιλλέα». Για τον λόγο αυτό, ζητά την κατάθεση εγγράφων που αφορούν τα δικαιώματα του Ελληνικού Δημοσίου επί του λογισμικού, του πηγαίου κώδικα και των τεχνικών δεδομένων του συστήματος, στο μέτρο που αυτά δεν είναι διαβαθμισμένα.

Παράλληλα, ο κ. Κατρίνης εστιάζει στη διασύνδεση του νέου συστήματος με τις υφιστάμενες εθνικές δυνατότητες και προγράμματα, στα οποία έχουν ήδη επενδυθεί σημαντικοί δημόσιοι πόροι. Συγκεκριμένα, ζητά να διευκρινιστεί πώς θα αξιοποιηθούν και θα ενταχθούν στη νέα αρχιτεκτονική φορείς και συστήματα όπως η ΕΑΒ, ο «ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ», το ΕΛΚΑΚ και ο «ΘΩΡΑΞ». Η θωράκιση της χώρας, καταλήγει, απαιτεί όχι μόνο εισαγόμενα όπλα, αλλά και μια ισχυρή, αυτόνομη εγχώρια αμυντική βιομηχανία ικανή να υποστηρίζει, να συντηρεί και να εξελίσσει τα συστήματα αυτά σε βάθος χρόνου.